Science Classes in Kalyan

 मालविका एका मोठ्या मेट्रो सिटीमध्ये राहणारी आणि नोकरी करणारी एक साधी मुलगी होती. तिच्या आयुष्यात खूप काही कमी-अधिक नव्हतं, पण तिच्या मनात कुठेतरी काहीतरी अपूर्ण असल्याची जाणीव कायमच असायची. तिला वाटायचं की एकदा का तिला तिचं खरं प्रेम मिळालं, तिचं आयुष्य संपूर्ण होईल. मालविका एका मोठ्या कंपनीमध्ये मार्केटिंग मॅनेजर म्हणून काम करत होती. ऑफिसमध्ये ती सर्वांशी मित्रत्वाने वागायची आणि इतरांपेक्षा नेहमीच वेगळी असायची. तिच्या ऑफिसमध्येच तिची भेट करणाशी झाली. करण, हुशार, टॅलेंटेड आणि थोडासा शांत स्वभावाचा मुलगा होता. सुरुवातीला मालविकाला त्याच्यात फारसा रस नव्हता, पण त्याची गोड आणि नम्र वर्तणूक हळूहळू तिच्या मनात जागा बनवायला लागली. एक दिवस, एका ऑफिस पार्टीमध्ये करणने मालविकाशी मोकळेपणाने गप्पा मारायला सुरुवात केली. त्यांनी एकत्र थोडा वेळ घालवला, एकमेकांच्या स्वभावाबद्दल जाणून घेतलं. त्यानंतर दोघांची मैत्री अजून घट्ट झाली. करणने कधीही मालविकाला तिच्या मतांसाठी किंमत दिली, तिच्या विचारांचा आदर केला. मालविकाला त्याच्यात एक अनोखं आकर्षण दिसू लागलं, ज्यामुळे तिच्या मनात प्रेमाच्या भावना निर्म...

 सकाळचे ८ वाजले होते. कांचन खिडकीतून बाहेर पाहत होती. बाहेर आकाश स्वच्छ होतं, आणि हलका धुकं वातावरणात मांडलेलं होतं. कांचन आज जरा गोंधळलेली वाटत होती. तिच्या मनात विचारांचं एक वादळ उफाळलं होतं. तिला तिच्या सख्याची आठवण येत होती... विजय. विजय आणि कांचन एकमेकांना कॉलेजमध्ये भेटले होते. सुरुवातीला त्यांच्यात फक्त मैत्रीच होती, पण हळूहळू त्या मैत्रीत प्रेमाचं रूप घेऊन त्यांच्यात अनोखी जवळीक निर्माण झाली होती. कॉलेजमधल्या एकत्र असलेल्या दिवसांत त्यांनी खूप काही पाहिलं होतं. खूप हसलं, खेळलं, एकमेकांशी खूप गप्पा मारल्या. एके दिवशी, विजय कांचनला म्हणाला, “कांचन, मला तुझ्यासोबत पुढचं आयुष्य घालवायचं आहे. मला कळतंय की आपण अजून शिकतोय, पण मी तुझ्या प्रेमात पडलोय.” कांचनच्या डोळ्यांत थोडं हसू, थोडा गोंधळ होता. तिनं त्याला स्पष्ट नकार दिला नाही, पण एका आशेने तिच्या मनात एक अंकुर फुटला होता. त्यानंतर काही महिन्यांनी, कांचनचं शिक्षण पूर्ण झालं, आणि तिला एका मोठ्या कंपनीत नोकरी मिळाली. विजयही त्याच्या क्षेत्रात स्थिर झाला. पण आता ते दोघे मुंबईत एकत्र नसून वेगवेगळ्या शहरात होते. एकमेकांच्या गाठीभेट...